Tata o pięknej twarzy i czułych dłoniach

Był tylko przez chwilę.

Ciekaw, dlaczego kanapkę z pasztetem zagryzam jabłkiem;

Kręcił mną samoloty na leśnej polanie;

Trzymał mnie za ręce, bym mogła czuć, 
że płynę w w głębokim basenie.

Podtrzymywał kij, przymocowany do żółtego rowerka, bym nie spadła w krzaki śnieguliczki;

Tata kupił mi oranżadę, żółtą, z niebieską rurką, w foliowym woreczku, w tajemnicy przed mamą;

Zielone kapcie na gumowej podeszwie,

Lalkę i prawdziwego psa.

Tyle zdążył.

Nic więcej.

Dla mnie wszystko.

(Nasielsk, Poza schematem, 8. 01. 2023)